حسین ترحمی اردکانی مجله بین‌المللی روان‌شناسی، علوم تربیتی و علوم اجتماعی 2 1 (بهار) 2026 06 18 The Impact of New Technologies on the Teaching-Learning Process in Classrooms تأثیر فناوری‌های نوین بر فرایند یاددهی - یادگیری در کلاس‌های درس 17 25 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA رویا آموزگار آموزش و پرورش شهرستان سپیدان زهرا آموزگار آموزش و پرورش شهرستان سپیدان محمد آموزگار آموزش و پرورش شهرستان سپیدان 2026 06 18 Rapid advances in digital technologies have fundamentally transformed the landscape of education. This article examines the multiple impacts of new technologies on the teaching-learning process in classrooms. Drawing on the Technological, Instructional, and Content Knowledge (TPACK) framework and Kolb’s Experiential Learning Theory, this systematic review analyzes contemporary research findings (2020-2026) in the field of emerging educational technologies, including smart classrooms, flipped classrooms, artificial intelligence, augmented reality, and gamification. The findings of meta-analyses indicate that the application of these technologies can lead to significant improvements in academic performance (with medium to strong effect sizes) and increased cognitive, emotional, and behavioral engagement of students. However, the real effectiveness of these technologies is conditional on theory-based instructional design, continuous professional development of teachers, and the provision of appropriate infrastructure. By presenting an integrated conceptual model, this article identifies the challenges facing the effective implementation of new technologies in classrooms and offers solutions for educational policymaking and future research. پیشرفت‌های سریع در فناوری‌های دیجیتال، چشم‌انداز آموزش را به طور بنیادین دگرگون ساخته است. این مقاله به بررسی تأثیر چندگانه فناوری‌های نوین بر فرایند یاددهی-یادگیری در کلاس‌های درس می‌پردازد. با تکیه بر چارچوب دانش محتوایی-آموزشی-فناورانه (TPACK) و نظریه یادگیری تجربی کولب، این پژوهش مروری نظامند به تحلیل یافته‌های پژوهشی معاصر (2020-2026) در حوزه فناوری‌های آموزشی نوظهور شامل کلاس‌های درس هوشمند، روش کلاس معکوس، هوش مصنوعی، واقعیت‌های گسترش‌یافته و بازی‌وارسازی می‌پردازد. یافته‌های فراتحلیل‌ها نشان می‌دهد که کاربست این فناوری‌ها می‌تواند به بهبود معنادار عملکرد تحصیلی (با اندازه اثر متوسط تا قوی) و افزایش تعامل شناختی، عاطفی و رفتاری دانش‌آموزان بینجامد. با این حال، اثربخشی واقعی این فناوری‌ها مشروط به طراحی آموزشی مبتنی بر نظریه، توسعه حرفه‌ای مستمر معلمان، و فراهم‌سازی زیرساخت‌های مناسب است. این مقاله با ارائه یک مدل مفهومی تلفیقی، چالش‌های پیش روی اجرای مؤثر فناوری‌های نوین در کلاس‌های درس را شناسایی و راهکارهایی برای سیاست‌گذاری آموزشی و پژوهش‌های آتی ارائه می‌دهد. /downloadfilepdf/154183