حسین ترحمی اردکانی مجله بین‌المللی روان‌شناسی، علوم تربیتی و علوم اجتماعی 2 1 (بهار) 2026 07 04 The Relationship Between Emotional Intelligence and Resilience and Students’ Life Satisfaction: A Systematic Review رابطه هوش هیجانی و تاب‌آوری با رضایت از زندگی دانشجویان: یک مطالعه مروری نظامند 55 64 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA بختیار حسن دکترای مشاوره، دانشیار در گروه تربیتی و روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه راپەرین، رانیه، کردستان عراق. 2026 07 04 Life satisfaction, as a cognitive component of subjective well-being, plays a pivotal role in students’ mental health and academic performance. In recent years, extensive research has investigated the factors affecting life satisfaction in the student population, among which, emotional intelligence and resilience have been considered as two important psychological constructs. The aim of the present study is to conduct a systematic review of the relationship between emotional intelligence and resilience and students’ life satisfaction based on the findings of contemporary research. The method of this study was a systematic review based on systematic review guidelines and a systematic search in reputable databases including Scopus, Web of Science, PubMed, and Google Scholar for articles published between 2020 and 2026. The findings of the reviewed studies show that emotional intelligence has a positive and significant relationship with life satisfaction, both directly and through mediating variables such as resilience and perceived stress. Also, resilience, as a protective psychological resource, plays a mediating role in the relationship between emotional intelligence and life satisfaction. In addition, mental health acts as a full mediator in the relationship between emotional intelligence and life satisfaction. The results of this review indicate that strengthening emotional intelligence and resilience through intervention programs can help increase students' life satisfaction. Accordingly, designing and implementing educational programs based on emotional intelligence and resilience in university environments is recommended as a practical solution to improve students' mental health and well-being. رضایت از زندگی به عنوان مؤلفه شناختی بهزیستی ذهنی، نقشی محوری در سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانشجویان ایفا می‌کند. در سال‌های اخیر، پژوهش‌های گسترده‌ای به بررسی عوامل مؤثر بر رضایت از زندگی در جمعیت دانشجویی پرداخته‌اند که در این میان، هوش هیجانی و تاب‌آوری به عنوان دو سازه روانشناختی مهم مورد توجه قرار گرفته‌اند. هدف پژوهش حاضر، بررسی مروری نظامند بر رابطه هوش هیجانی و تاب‌آوری با رضایت از زندگی دانشجویان بر اساس یافته‌های پژوهش‌های معاصر است. روش این مطالعه، مرور نظامند بر اساس دستورالعمل‌های مرور سیستماتیک و با جستجوی نظامند در پایگاه‌های داده معتبر شامل Scopus، Web of Science، PubMed و Google Scholar برای مقالات منتشرشده بین سال‌های 2020 تا 2026 انجام شد. یافته‌های پژوهش‌های بررسی‌شده نشان می‌دهد که هوش هیجانی هم به صورت مستقیم و هم از طریق متغیرهای میانجی مانند تاب‌آوری و استرس ادراک‌شده با رضایت از زندگی رابطه مثبت و معنادار دارد. همچنین، تاب‌آوری به عنوان یک منبع روانشناختی محافظ، نقش میانجی در رابطه بین هوش هیجانی و رضایت از زندگی ایفا می‌کند. علاوه بر این، سلامت روانی به عنوان میانجی کامل در رابطه بین هوش هیجانی و رضایت از زندگی عمل می‌کند. نتایج این مرور نشان می‌دهد که تقویت هوش هیجانی و تاب‌آوری از طریق برنامه‌های مداخله‌ای می‌تواند به افزایش رضایت از زندگی دانشجویان کمک کند. بر این اساس، طراحی و اجرای برنامه‌های آموزشی مبتنی بر هوش هیجانی و تاب‌آوری در محیط‌های دانشگاهی به عنوان یک راهکار عملی برای بهبود سلامت روان و بهزیستی دانشجویان توصیه می‌شود. /downloadfilepdf/183944