حسین ترحمی اردکانی مجله بین‌المللی روان‌شناسی، علوم تربیتی و علوم اجتماعی 2 1 (بهار) 2026 07 04 The Role of Educational Technologies in Improving the Quality of Learning in Higher Education نقش فناوری‌های آموزشی در ارتقای کیفیت یادگیری در آموزش عالی 65 77 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA سعید کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد واحد الکترونیک، تهران، ایران 2026 07 04 The rapid advancement of digital technologies and artificial intelligence has fundamentally transformed the landscape of higher education. This systematic review examines the role of educational technologies in improving the quality of learning in higher education. By analyzing the findings of research conducted between 2020 and 2026, multiple dimensions of the impact of technology are explored, including personalized learning, learning management systems, mobile learning, authentic assessment, virtual reality and metaverse, and artificial intelligence. The findings indicate that educational technologies can significantly improve the quality of learning by providing immediate feedback, personalizing content, and increasing engagement. However, challenges such as inadequate infrastructure, lack of instructor training, and ethical concerns are significant barriers to fully realizing this potential. This article contributes to the theoretical development of the field by providing an integrated framework for understanding the dynamic interaction of technology, teaching, and learning, and provides practical guidance for policymakers, educational administrators, and academics. پیشرفت سریع فناوری‌های دیجیتال و هوش مصنوعی، چشم‌انداز آموزش عالی را به طور بنیادین دگرگون ساخته است. این مقاله مروری نظام‌مند به بررسی نقش فناوری‌های آموزشی در ارتقای کیفیت یادگیری در آموزش عالی می‌پردازد. با تحلیل یافته‌های پژوهش‌های انجام‌شده بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶، ابعاد متعدد تأثیر فناوری شامل یادگیری شخصی‌سازی‌شده، سیستم‌های مدیریت یادگیری، یادگیری سیار، ارزیابی اصیل، واقعیت مجازی و متاورس، و هوش مصنوعی مورد کاوش قرار گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که فناوری‌های آموزشی با فراهم‌آوری بازخورد فوری، شخصی‌سازی محتوا، و افزایش تعامل، می‌توانند کیفیت یادگیری را به طور معناداری ارتقا دهند. با این حال، چالش‌هایی نظیر زیرساخت‌های ناکافی، کمبود آموزش مدرسان، و نگرانی‌های اخلاقی، موانع مهمی در مسیر تحقق کامل این پتانسیل محسوب می‌شوند. این مقاله با ارائه چارچوبی یکپارچه برای درک تعامل پویای فناوری، آموزش، و یادگیری، به توسعه نظری این حوزه کمک کرده و راهنمایی‌های عملی برای سیاست‌گذاران، مدیران آموزشی، و مدرسان دانشگاهی فراهم می‌آورد. /downloadfilepdf/199133