کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا (HFASD) علی رغم هوشبهر طبیعی یا بالاتر از متوسط، با چالش های چشمگیری در مهارت های اجتماعی و به ویژه در درک نظریه ذهن مواجه هستند. نظریه ذهن به توانایی نسبت دادن حالات ذهنی مستقل مانند باورها، نیت ها و هیجانات به خود و دیگران و استفاده از این درک برای پیش بینی و تفسیر رفتار اشاره دارد. این مرور نظام‌مند به بررسی اثربخشی برنامه های آموزشی مبتنی بر نظریه ذهن بر بهبود مهارت های اجتماعی کودکان HFASD در تحقیقات منتشر شده بین سال های 2020 تا 2025 می پردازد. روش کار شامل جستجوی نظام‌مند در پایگاه های اطلاعاتی معتبر، اعمال معیارهای ورود و خروج، و ارزیابی کیفی مطالعات بود. یافته ها حاکی از آن است که مداخلات مبتنی بر نظریه ذهن، به ویژه آنهایی که از رویکردهای چندوجهی و فناورانه استفاده می کنند، می توانند به طور معناداری توانایی درک حالات ذهنی، تشخیص هیجانات، و عملکرد در موقعیت های اجتماعی پیچیده را در این کودکان بهبود بخشند. با این حال، تعمیم پذیری مهارت ها به محیط های طبیعی و پایداری بلندمدت اثرات نیاز به توجه بیشتری دارد. این مقاله نتیجه می گیرد که برنامه های آموزشی نظریه ذهن یک جزء ضروری و موثر در بسته مداخلاتی برای کودکان HFASD است، اما نیازمند شخصی سازی و ادغام با سایر رویکردها برای حداکثر کردن نتایج است.

اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا نظریه ذهن مهارت های اجتماعی مداخله آموزشی مرور نظام‌مند.