پیشرفت‌های سریع در فناوری‌های دیجیتال، چشم‌انداز آموزش را به طور بنیادین دگرگون ساخته است. این مقاله به بررسی تأثیر چندگانه فناوری‌های نوین بر فرایند یاددهی-یادگیری در کلاس‌های درس می‌پردازد. با تکیه بر چارچوب دانش محتوایی-آموزشی-فناورانه (TPACK) و نظریه یادگیری تجربی کولب، این پژوهش مروری نظامند به تحلیل یافته‌های پژوهشی معاصر (2020-2026) در حوزه فناوری‌های آموزشی نوظهور شامل کلاس‌های درس هوشمند، روش کلاس معکوس، هوش مصنوعی، واقعیت‌های گسترش‌یافته و بازی‌وارسازی می‌پردازد. یافته‌های فراتحلیل‌ها نشان می‌دهد که کاربست این فناوری‌ها می‌تواند به بهبود معنادار عملکرد تحصیلی (با اندازه اثر متوسط تا قوی) و افزایش تعامل شناختی، عاطفی و رفتاری دانش‌آموزان بینجامد. با این حال، اثربخشی واقعی این فناوری‌ها مشروط به طراحی آموزشی مبتنی بر نظریه، توسعه حرفه‌ای مستمر معلمان، و فراهم‌سازی زیرساخت‌های مناسب است. این مقاله با ارائه یک مدل مفهومی تلفیقی، چالش‌های پیش روی اجرای مؤثر فناوری‌های نوین در کلاس‌های درس را شناسایی و راهکارهایی برای سیاست‌گذاری آموزشی و پژوهش‌های آتی ارائه می‌دهد.

فناوری‌های آموزشی کلاس معکوس هوش مصنوعی در آموزش واقعیت مجازی بازی‌وارسازی