هوش مصنوعی (AI) به‌عنوان یک فناوری تحول‌ناپذیر، در زمینه آموزش و پرورش نقش‌های متعددی ایفا می‌کند؛ به‌ویژه در شناسایی و حمایت از دانش‌آموزان با مشکلات یادگیری. با بهره‌گیری از الگوریتم‌های یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی، و یادگیری عمیق، می‌توان رفتارهای شناختی، الگوهای یادگیری، و نشانه‌های زودهنگام ضعف‌های یادگیری را به‌طور دقیق تشخیص داد. مدل‌های پیش‌بینی عملکرد و تحلیل داده‌های بزرگ، امکان‌پذیر می‌شود تا رصد‌گرهای دیجیتال و پلتفرم‌های هوشمند، نقاط ضعف و قوت هر دانش‌آموز را در زمان واقعی شناسایی کنند. این ابزارها سپس می‌توانند برنامه‌های یادگیری شخصی‌سازی‌شده، مواد آموزشی تطبیقی، و راهکارهای تعلیمی فشرده‌شده را به‌صورت خودکار تنظیم کنند. به‌علاوه، سیستم‌های پشتیبانی هوشمند از طریق گفتگوهای چت‌باتی و ربات‌های تعاملی، فضاهای امنی برای برقراری ارتباط، تبادل بازخورد، و تشویق فراهم می‌آورند که به‌طور مستقیم بر انگیزه و اعتماد به نفس دانش‌آموزان تأثیر می‌گذارد. پژوهش‌های اخیر نشان می‌دهد که ترکیب AI با استراتژی‌های تدریس متکی بر یادگیری فعال، می‌تواند نرخ موفقیت تحصیلی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری را تا 30 ٪ افزایش دهد. به‌دلیل پتانسیل بالای خود در ارائه راه‌حل‌های شخصی‌سازی‌شده و پیش‌بینی دقیق، هوش مصنوعی به‌عنوان عامل کلیدی در بهبود دسترسی، عدالت آموزشی و بهبود کیفیت آموزش در جوامع معاصر مطرح است. این مقاله به بررسی روش‌های عملی، چالش‌های اخلاقی و تأثیرات بلندمدت هوش مصنوعی در شناسایی و حمایت از دانش‌آموزان با مشکلات یادگیری می‌پردازد.

هوش مصنوعی در آموزش شناسایی مشکلات یادگیری یادگیری شخصی‌سازی‌شده مدل‌های پیش‌بینی عملکرد پشتیبانی هوشمند آموزشی